«Տեղական ինքնակառավարումն անմիջական ժողովրդավարության դրսեւորում է»

Զրուցեց Ալիսա Հակոբյանը
Հարցազրույց հոգեբան Աշոտ Հակոբյանի հետ

-Ի՞նչ է համայնքային ինքնակառավարումը եւ ի՞նչ տեղ է զբաղեցնում պետական կառավարման համակարգում:

-Համայնքը վարչական միավոր է, որն ունի սեփական լիազորությունները եւ օրենքով սահմանված կարգով ինքնուրույն գործում է իր հիմնախնդիրների լուծման ու պահանջմունքների բավարարման ուղղությամբ: Համայնքն ինքնակառավարման սուբյեկտն է: Տեղական ինքնակառավարումը համայնքի կողմից ինքնակազմակերպման եւ ինքնագործունեության հիմնարար գործառույթի իրականացումն է: Համաձայն ՀՀ սահմանադրության՝ տեղական ինքնակառավարումը համայնքի իրավունքն ու կարողությունն է, որոնք իրագործվում են անմիջական ժողովրդավարության մեջ: Ի դեպ, համայնքային ինքնակառավարումը օրինաչափորեն կրում է ընկերվարական բնույթ ու սոցիալական ուղղվածություն:

-Իսկ ինչպե՞ս հասկանալ համայնքային ինքնակառավարման ընկերվարական բնույթն ու սոցիալական ուղղվածությունը:

-Համայնքը հասարակական կառույցի միավոր է` բավական բարդ կազմակերպվածությամբ: Այստեղ հարաբերություններն ամրապնդված են հասարակական ու մշակութային արժեքներով, ավանդույթներով, ընդհանրական հասարակական գործառույթներով: Համայնքում մշակվում է հասարակական կարծիք, ընթանում են զանգվածային երեւույթներ, շարժումներ, որոնք տարբեր կառուցվածքներով հասնում են մարդկանց գիտակցությանը` ձեւավորում վերաբերմունք եւ գնահատումներ: Համայնքային հարաբերություններն առավել անմիջական են, անձնական` հարեւանական կապերի շերտում, եւ այս առումով էլ համայնքը նաեւ փոխօգնության ու աջակցության համակարգ է: Կախված համայնքային հարաբերությունների սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկություններից՝ համայնքային զարգացումներն անխուսափելիորեն ստանում են ընկերվարական բովանդակություն` բարենպաստ պայմաններ ստեղծելով սոցիալական հիմնախնդիրների լուծման, պետության սոցիալական ուղղվածության իրագործման համար:

-Ժողովրդավարության համատեքստում ինչո՞վ են առանձնահատուկ ՏԻՄ ընտրությունները:

-Ինքնակառավարումը համայնքի իրավունքն է, իսկ համայնքի ղեկավարն ու ավագանին ինքնակառավարման իրականացման միջոցներն են միայն եւ ընտրվում են համայնքի կողմից՝ որոշակի ժամկետով: Այսինքն` համայնքն ինքն է ընտրում իր միջոցները նորմալ կենսագործունեությունն ու համայնքի զարգացումն ապահովելու նպատակով: Սրանով, իհարկե, որեւէ կերպ չի ձեւափոխվում ինքնակառավարման գործառույթը կամ իրավունքը չի փոխանցվում ուրիշ սուբյեկտի: Ավելին` համայնքն ուղղակիորեն մասնակցում է գործերի կառավարմանը եւ այս գործառույթի իրականացման համար նույնպես ունի անհրաժեշտ միջոցներ: Հենց այս առումով էլ առանձնահատուկ են տեղական ինքնկառավարման ընտրությունները` ենթադրելով անմիջական ժողովրդավարության իրագործում:

Պատասխանատվության միջոցները ՀՀ ընտրական օրենսգրքով սահմանած դրույթները խախտելու դեպքում

Հուշաթերթ N4

     Շարունակում ենք ներկայացննել հուշաթերթեր, որոնցում ընդգրկված են վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ ՀՀ օրենքի այն հոդվածները, որոնք պատասխանատվություն են սահմանում ընտրական օրենսգրքով սահմանված դրույթները խախտելու դեպքում:

·       Քվեարկության և դրան նախորդող օրը հրապարակային ելույթների, հրապարակային միջոցառումների միջոցով քարոզչություն կատարելն առաջացնում է տուգանքի նշանակում` 400.000-600.000 ՀՀ դրամի չափով (ՎԻՎ օրենք 40.1 հոդված):

·        Քարոզչության իրականացման համար օրենքով սահմանված ժամանակահատվածում նախընտրական կամ հանրաքվեի քարոզչություն կատարելու իրավունք չունեցող անձանց կողմից նախընտրական քարոզչություն կատարելը և ցանկացած բնույթի քարոզչական նյութ տարածելը առաջացնում են տուգանքի նշանակում` 100.000-200.000 ՀՀ դրամի չափով (ՎԻՎ օրենք 40.8 հոդված):

·        Նախընտրական քարոզչության ժամանակ, ինչպես նաև քվեարկության նախորդ և քվեարկության օրը թեկնածուների, կուսակցությունների (կուսակցությունների դաշինքների) կողմից անձամբ կամ նրանց անունից կամ որևէ այլ եղանակով կամ բարեգործության անվան տակ ընտրողներին, ինչպես նաև հանրաքվեի մասնակիցներին անհատույց կամ արտոնյալ պայմաններով դրամ, սննդամթերք, արժեթղթեր, ապրանքներ տալը (խոստանալը) կամ ծառայություններ մատուցելը (խոստանալը), եթե դրա համար քրեական պատասխանատվություն նախատեսված չէ, առաջացնում է տուգանքի նշանակում 1.000.000-2.000.000 ՀՀ դրամի չափով:

Բարեգործության հետ միաժամանակ նախընտրական կամ հանրաքվեի քարոզչություն իրականացնելն առաջացնում է տուգանքի նշանակում` 2.000.000-2.500.000 ՀՀ դրամի չափով (ՎԻՎ օրենք 40.10 հոդված):

·        Նախընտրական կամ հանրաքվեի քարոզչության իրականացման համար օրենքով նախատեսված ժամանակահատվածում քարոզչական պաստառներ փակցնելու համար առանձնացված տեղերում փակցված քարոզչական պաստառները դիտավորյալ պոկելը, պատռելը կամ դրանց վրա գրառումներ կատարելն առաջացնում են տուգանքի նշանակում` 50.000-100.000 ՀՀ դրամի չափով (ՎԻՎ օրենք 40.11 հոդված):

·       Տեղամասային ընտրական հանձնաժողովին տրամադրվող` ընտրողների գրանցում իրականացնող տեխնիկական սարքավորումը սպասարկող անձի (մասնագետի) կողմից քվեարկության օրն իր լիազորությունները չկատարելը կամ ոչ պատշաճ կատարելն առաջացնում է տուգանքի նշանակում` 100.000-300.000 ՀՀ դրամի չափով (ՎԻՎ օրենք 40.13 հոդված):

Հուշաթերթը պատրաստվել է Ա.Դ.Սախարովի անվան մարդու իրավունքների պաշտպանության հայկական կենտրոնի   Շիրակի տարածաշրջանային մասնաճյուղի կողմից: